fbpx

OK verslag van Kim

Een OK verslag van een ICL lensimplantatie

Op 7 en 12 maart heeft Kim een paar “nieuwe” ogen gekregen van dokter van Nouhuijs.
Het gaat hier om de zogenaamde ICL lenzen, deze lenzen worden achter de iris geplaatst.
We hebben Kim gevraagd of zij zodra ze weer een beetje achter de computer kon zitten wat vragen wilde beantwoorden over haar eigen voorbereiding en hoe ze de beide operaties heeft ervaren. Hieronder lees je dus haar eigen ervaring met de operatie en met ons.

Voorbereiding

Kim begint met: Hoi Renate, ik zit voor het eerst weer even achter de computer en ik zie gewoon alles scherp. Op het moment dat ze dit schrijft is de operatie van het 2e oog net 4 dagen geleden. Ze schrijft verder dat de reden dat ze voor lensimplantaten heeft gekozen is, dat ze van het gedoe van haar lenzen en bril af wilde, nooit meer iets onder je lens tijdens een tenniswedstrijd of ook een keer zonder brilletje het water induiken, dat leek haar heel fijn.
Als voorbereiding heeft Kim veel gelezen over de operatie en filmpjes gekeken, ook heeft ze voor zichzelf een overzicht gemaakt over alle druppels die ze moest gebruiken voor en na de behandeling. Ze schrijft; “De dag voor de operatie werd ik echt heel zenuwachtig. Ben vroeg naar bed gegaan, maar kwam niet in slaap. Af en toe ben ik een beetje weggezakt, maar dan ging ik weer eng dromen over wat er allemaal bij mij fout ging. Dus een zeer korte nacht gehad voor de operatie.”

Op de operatiedag van het 1ste oog

Kim werd op de eerste dag afgezet door een vriendin die helaas niet kon blijven, gelukkig zat onze Marieke aan de balie, ze wonen in dezelfde plaats dus er was genoeg om even over te praten om Kim af te leiden. Toen Kim werd binnen geroepen door Monique, merkte zij ook op dat Kim best zenuwachtig was, zij heeft Kim gerustgesteld en gezegd dat ze wel iets kalmerends in haar infuus kon krijgen.

Kim vertelt verder; “Daarna was het wachten totdat ik naar de anesthesist mocht. Eerst kreeg ik een operatiejasje en schoentjes aan en een muts op. Vervolgens ging ik naar de ruimte waar de anesthesist een infuus aanlegde en daar een lekker middeltje inspoot.
Ik kreeg nog een druppel en daarna een verdoving. Eerlijk gezegd viel die wel een klein beetje tegen, het was een best gemene prik. Maar dat was snel voorbij en kon de operatie gaan beginnen.”

De operatie

Die was eigenlijk zo voorbij schrijft ze. Door de verdoving zag ze helemaal niks alleen wat contouren. De operatie was zo voorbij en voor dat ze het wist werd ze alweer de OK afgereden en haalde de anesthesist het infuus uit haar arm. Met een kapje op haar behandelde oog mocht ze lekker naar huis om 4 uur later weer terug te komen voor een nacontrole. Dat die nacontrole er is vond ze heel fijn, omdat ze graag wilde weten of alles er goed uit zag. Toen het kapje werd verwijderd moesten haar ogen even wennen, maar omdat ze in haar niet behandelde oog een contactlens had, kon ze met beide ogen al bijna scherp zien. Na een goede nachtrust was er de dag erna weer een controle, ze zag alweer 2 keer beter dan de dag ervoor en ze heeft helemaal geen pijn gehad.

Het weekend voor het 2e oog

Vanaf zaterdag mocht Kim geen contactlens meer in het nog te behandelen oog dragen, omdat ze weer met het voordruppelen moest beginnen. Hierover schrijft ze; “ Ik had uit mijn bril het glas gehaald van het behandelde oog om zo te proberen te kijken, maar dat vinden je hersenen niet zo leuk. Conclusie was dat ik dan maar met een geopereerd bijna scherp zicht oog en een oog met -7 door het leven moest voor 3 dagen. Deze 3 dagen waren wel een soort van afzien, je wordt er gewoon een beetje moe van. Gelukkig vlogen deze dagen voorbij en was het alweer maandagavond. De avond voor de 2e operatie.”

Op de operatiedag van het 2e oog

Ze was voor deze operatie gelukkig een stuk minder zenuwachtig, Kim had goed geslapen en deze keer kon de vriendin er wel helemaal bij blijven en dat was fijn. “Ik had aangegeven dat de verdoving wel een beetje pijnlijk was de vorige keer en de anesthesist gaf aan dat er meer wegen naar Rome leiden. Ik heb werkelijk niks van deze verdoving gemerkt. Dus dat was helemaal super”, schrijft Kim.

Thuis werd Kim een beetje misselijk, duizelig en ze kreeg hoofdpijn, dat was bij het 1ste oog niet het geval geweest. Gelukkig is er dan dus altijd de middagcontrole. De klachten kwamen door een verhoogde oogdruk. “Dokter van Nouhuijs stelde me gelijk gerust. Ik kreeg pillen waarvan ik moest plassen en een aantal druppels tegen de hoge oogdruk. Ook zei ze dat ik tomaten moest eten”, vertelt Kim.
De pillen werkte eigenlijk vrijwel direct en ’s avonds voelde alles weer normaal, op de nacontrole de volgende dag was alles weer helemaal in orde.

Blij met het resultaat

Na 30 jaar ziet Kim alles nu super scherp, ze vergist zich ’s ochtends nog, dan wil ze haar bril opzetten en ’s avonds staat ze klaar met haar lenzenvloeistof, dat moet nog even uit haar systeem. Ze sluit af met: “Ik ben dus echt super tevreden over hoe het allemaal verlopen is en hoe goed ik nu zie. Ik ben me door iedereen ook gelijk thuis gaan voelen bij jullie. Er hangt een prettige sfeer.”

 

 

 

Foto: Kim net na de behandeling aan rechteroog